شناسایی خطرات و ارزیابی ریسک

انواع روش‌های ارزیابی ریسک: ماتریس، FMEA، HAZOP یا JSA؟

زمان مطالعه: ۹ دقیقهدسته: مقالات ایمنیبه‌روزرسانی: ۱۱ مهر ۱۴۰۵

انواع روش‌های ارزیابی ریسک را می‌توان در چهار خانوادهٔ اصلی دید: ماتریس ریسک برای غربال سریع، JSA برای شکستن یک شغل به مراحل، FMEA برای تجهیزات و حالت‌های خرابی، و HAZOP برای فرایندهای پیوستهٔ شیمیایی و نفتی. انتخاب روش به موضوع ارزیابی بستگی دارد، نه به پیچیدگی روش؛ یک کارگاه کوچک با ماتریس ریسک نتیجهٔ بهتری می‌گیرد تا با HAZOP.

در این مقاله می‌خوانید
  • تفاوت واقعی ماتریس ریسک، JSA، FMEA و HAZOP در عمل
  • جدول مقایسهٔ روش‌ها بر اساس موضوع، تیم لازم و خروجی
  • پنج گام برای انتخاب روش متناسب با کارگاه شما
  • مسیر یادگیری و این‌که مسئول ایمنی اول کدام روش را یاد بگیرد

بیشتر مسئولان ایمنی وقتی برای اولین بار سراغ ارزیابی ریسک می‌روند با فهرستی از نام‌های اختصاری روبه‌رو می‌شوند و نمی‌دانند کدام را انتخاب کنند. مشکل از اینجا شروع می‌شود که این روش‌ها جانشین هم نیستند؛ هر کدام برای نوع متفاوتی از پرسش ساخته شده‌اند.

در این نوشته روش‌ها را کنار هم می‌گذاریم و معیار انتخاب را روشن می‌کنیم تا وقت تیم شما سر روشی که به کارتان نمی‌آید هدر نرود.

ارزیابی ریسک چیست و چرا انتخاب روش مهم است؟

ارزیابی ریسک عبارت است از فرایندی سه‌مرحله‌ای که در آن خطرات یک فعالیت شناسایی می‌شوند، احتمال وقوع و شدت پیامد هر خطر سنجیده می‌شود، و در پایان دربارهٔ قابل‌پذیرش بودن آن ریسک و اقدام اصلاحی لازم تصمیم گرفته می‌شود.

«روش ارزیابی ریسک» همان قالبی است که این سه مرحله را منظم می‌کند. استاندارد بین‌المللی IEC 31010 با عنوان «تکنیک‌های ارزیابی ریسک» مجموعه‌ای از این قالب‌ها را معرفی می‌کند و تأکید دارد که هیچ تکنیکی برای همهٔ موقعیت‌ها مناسب نیست.

انتخاب روش نادرست دو هزینهٔ آشکار دارد. اگر روشی سبک‌تر از موضوع انتخاب کنید، خطرات جدی از قلم می‌افتند. اگر روشی سنگین‌تر انتخاب کنید، تیم چند هفته درگیر جلسه می‌شود و در عمل سندی تولید می‌شود که کسی از آن استفاده نمی‌کند.

ارزیابی ریسک پیش‌نیاز بسیاری از سامانه‌های مدیریت ایمنی است؛ در ISO 45001 بند ۶٫۱٫۲ به شناسایی خطرات و ارزیابی ریسک‌ها اختصاص دارد.

انواع روش‌های ارزیابی ریسک در یک نگاه

روش‌های پرکاربرد در صنعت ایران را می‌توان این‌طور دسته‌بندی کرد. ستون «موضوع ارزیابی» مهم‌ترین ستون جدول است، چون همین ستون است که روش را تعیین می‌کند.

روش موضوع ارزیابی نوع تیم لازم خروجی اصلی
ماتریس ریسک کل کارگاه یا یک واحد نیمه‌کمی یک تا دو نفر اولویت‌بندی خطرات بر پایهٔ احتمال و شدت
JSA (تحلیل ایمنی شغل) یک شغل یا یک کار مشخص کیفی سرپرست و کارگر مجرب مراحل کار و کنترل هر مرحله
FMEA تجهیز، قطعه یا فرایند تولید نیمه‌کمی تیم فنی چندتخصصی عدد اولویت ریسک برای هر حالت خرابی
HAZOP فرایند پیوسته و خطوط لوله کیفی ساختاریافته تیم چندنفره با تسهیل‌گر انحراف‌ها و پیامدشان روی هر گره
What-If تغییر یا فعالیت غیرروتین کیفی دو تا چهار نفر سناریوهای «اگر … چه می‌شود»
FTA (درخت خطا) یک رویداد ناخواستهٔ مشخص کمی کارشناس با دادهٔ خرابی زنجیرهٔ علت‌ها تا ریشه

این جدول راهنمای انتخاب است؛ در پروژه‌های بزرگ معمولاً دو روش کنار هم به کار می‌رود.

جمع‌بندی: ماتریس ریسک و JSA ابزار روزمرهٔ مسئول ایمنی‌اند، FMEA و HAZOP ابزار پروژه‌های فنی و مهندسی.

هر روش را کجا به کار ببریم؟

ماتریس ریسک؛ نقطهٔ شروع هر کارگاه

در ماتریس ریسک، احتمال وقوع و شدت پیامد هر خطر روی دو محور امتیاز می‌گیرند و حاصل‌ضرب آن‌ها سطح ریسک را می‌سازد. مزیتش سرعت و سادگی است و همین باعث می‌شود برای اولین ارزیابی یک واحد تولیدی گزینهٔ درستی باشد.

ضعفش هم همین سادگی است: نتیجه به قضاوت ارزیاب وابسته می‌ماند. برای کم کردن این وابستگی، سطوح احتمال و شدت را پیش از شروع برای همهٔ ارزیابان یکسان تعریف کنید.

JSA؛ وقتی کار را مرحله‌به‌مرحله می‌شکنید

JSA یک شغل را به مراحل پی‌درپی تقسیم می‌کند، خطر هر مرحله را می‌نویسد و برای همان مرحله کنترل تعیین می‌کند. برای کارهای تکرارشونده مثل جوشکاری، تعویض قطعه یا ورود به فضای بسته بسیار کارآمد است.

نکتهٔ کلیدی JSA مشارکت کارگر مجرب همان شغل است. ارزیابی‌ای که پشت میز و بدون حضور او نوشته شود، مراحل واقعی کار را از دست می‌دهد.

FMEA؛ از حالت خرابی تا عدد اولویت

FMEA برای هر قطعه یا مرحله، حالت‌های ممکن خرابی را فهرست می‌کند و به هر حالت سه امتیاز شدت، وقوع و قابلیت کشف می‌دهد. حاصل‌ضرب این سه، عدد اولویت ریسک را می‌سازد که ترتیب رسیدگی را مشخص می‌کند. جزئیات این روش را در نوشتهٔ روش FMEA و نحوهٔ محاسبهٔ عدد اولویت ریسک آورده‌ایم.

HAZOP؛ زبان فرایندهای شیمیایی

در HAZOP فرایند به گره‌هایی تقسیم می‌شود و تیم با کلمات راهنما مانند «بیشتر»، «کمتر» و «بدون» انحراف‌های ممکن از شرایط طراحی را بررسی می‌کند. در پالایشگاه، پتروشیمی و واحدهای شیمیایی روش مرجع است و در کارگاه‌های مکانیکی تقریباً کاربردی ندارد.

یک ارزیابی خوب با روشِ گران‌تر ساخته نمی‌شود، با دادهٔ درست ساخته می‌شود. سابقهٔ حوادث و شبه‌حادثه‌های خودتان مهم‌ترین ورودی هر روشی است که انتخاب کنید؛ تفکیک اعمال ناایمن از شرایط ناایمن کمک می‌کند این داده دقیق‌تر ثبت شود.

روش درست را در پنج گام انتخاب کنید

  1. موضوع را دقیق کنیدکارگاه، یک شغل، یک تجهیز یا یک فرایند پیوسته؟ پاسخ همین پرسش، نیمی از انتخاب را انجام می‌دهد.
  2. ببینید چه داده‌ای داریداگر سابقهٔ خرابی و آمار قابل اتکا ندارید، روش‌های کمی مثل FTA نتیجهٔ گمراه‌کننده می‌دهند.
  3. تیم در دسترس را بسنجیدHAZOP بدون تسهیل‌گر و تیم چندتخصصی عملاً اجرا نمی‌شود؛ JSA با سرپرست و کارگر پیش می‌رود.
  4. الزام بالادستی را بخوانیدکارفرما، پیمان یا سامانهٔ مدیریت ایمنی شما ممکن است روش مشخصی را خواسته باشد.
  5. با روش ساده شروع کنید و بالا برویدماتریس ریسک را روی کل واحد اجرا کنید، بعد فقط برای ریسک‌های بالا سراغ FMEA یا HAZOP بروید.

مسئول ایمنی اول کدام روش را یاد بگیرد؟

ترتیبی که در بازتاب علم به کارآموزان پیشنهاد می‌کنیم از کاربرد روزمره شروع می‌شود، نه از دشواری روش:

  • ماتریس ریسک، چون در هر ارزیابی اولیه و در گزارش به کارفرما لازم می‌شود
  • JSA، چون بیشترین تماس را با کار واقعی کارگر دارد
  • FMEA، برای ورود به پروژه‌های فنی و نگهداری
  • HAZOP، فقط اگر در صنایع فرایندی کار می‌کنید

این مهارت‌ها بخشی از شرح وظایف روزانهٔ ایمنی است؛ تصویر کامل‌تر آن را در نوشتهٔ وظایف کارشناس HSE بخوانید. اگر نگاه شما مدیریتی‌تر است، مدیریت ریسک در سطح راهبردی و دورهٔ تدوین HSE Plan ادامهٔ طبیعی این مسیر هستند.

گواهینامهٔ معتبر

گواهینامهٔ پایان دوره‌های بازتاب علم از سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور صادر می‌شود و قابل استعلام است.

نمی‌دانید برای کارگاه شما کدام روش مناسب است؟

شرایط کارگاه و سابقهٔ کاری‌تان را با مشاور ما بگویید تا سطح شروع، مدت دوره و زمان برگزاری را برایتان مشخص کند.

مشاورهٔ رایگان: ۰۲۱-۴۴۹۴۵۰۰۶

حضوری در میدان المپیک تهران یا آنلاین، با هماهنگی

سؤالات متداول

کدام روش ارزیابی ریسک برای کارگاه‌های کوچک مناسب‌تر است؟

ماتریس ریسک. با یک یا دو ارزیاب و در چند جلسه می‌توان خطرات کل کارگاه را فهرست و اولویت‌بندی کرد. بعد از آن، فقط برای مشاغل پرخطر مانند کار در ارتفاع یا جوشکاری سراغ JSA بروید. روش‌های سنگین‌تر برای این مقیاس هزینهٔ زمانی زیادی دارند و خروجی عملی بیشتری نمی‌دهند.

تفاوت JSA و FMEA در چیست؟

موضوع ارزیابی. JSA یک شغل را به مراحل می‌شکند و خطر هر مرحله را برای نیروی انسانی بررسی می‌کند. FMEA سراغ تجهیز یا فرایند می‌رود و حالت‌های خرابی آن را می‌سنجد. به همین دلیل JSA با سرپرست و کارگر پیش می‌رود و FMEA به تیم فنی نیاز دارد.

آیا می‌توان چند روش را با هم به کار برد؟

بله، و در عمل معمول است. الگوی رایج این است که ابتدا با ماتریس ریسک کل واحد غربال می‌شود و سپس ریسک‌های سطح بالا با FMEA یا HAZOP به‌صورت عمیق بررسی می‌شوند. ترکیب روش‌ها باید در روش‌کار ارزیابی شما از قبل نوشته شده باشد تا نتایج قابل مقایسه بماند.

برای یادگیری ارزیابی ریسک چه پیش‌نیازی لازم است؟

آشنایی مقدماتی با مفاهیم ایمنی و بهداشت کار کافی است. دانش ریاضی پیشرفته لازم نیست؛ آنچه بیشتر به کار می‌آید شناخت فرایند کار در کارگاه خودتان است. برای شرایط و سطح شروع دورهٔ شناسایی خطرات و ارزیابی ریسک با ما تماس بگیرید.

HAZOP را در کارگاه مکانیکی هم می‌توان اجرا کرد؟

عملاً مناسب نیست. HAZOP بر پایهٔ انحراف پارامترهای فرایند مانند دما، فشار و دبی ساخته شده و در واحدهای پیوستهٔ شیمیایی و نفتی معنا پیدا می‌کند. برای کارگاه مکانیکی، ترکیب ماتریس ریسک و JSA و در صورت نیاز FMEA روی تجهیزات، نتیجهٔ بهتری می‌دهد.

نویسنده: تیم آموزش ایمنی بازتاب علمآخرین بازبینی: ۱۱ مهر ۱۴۰۵

مجتمع آموزشی بازتاب علمAuthor posts

Avatar for مجتمع آموزشی بازتاب علم

آموزش عمومی و تخصصی بصورت حضوری و آنلاین

1 نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *